A question that sometimes drives me hazy: Am I or are the others crazy?

Aangezien ik met enige regelmaat bloed aan een patiënt moet geven op de OK, was ik benieuwd naar het doneren ervan. Gisteren was het dan zover. Ik mocht gaan zitten en omdat het de eerste keer was werd alles uitgebreid uitgelegd en werd mijn stoel met de benen hoger gezet. Ik ga het niet over de lichte ergernissen hebben die ik had bij de uitleg en de voorbereiding. (ALS je iets met alcohol hebt schoongemaakt...moet je daarna NIET weer met je vingers gaan voelen waar het vat zit. Dan kan je namelijk net zo goed NIET poetsen. Daarnaast was het vat zelfs zonder stuwband goed te zien. De gedachte: "geef mij die naald dan prik ik zelf wel" is in mijn hoofd voorbij gekomen. Ik doe het niet, ik doe het niet!) Binnen no time was er een half litertje bij me getapt en moest ik 10 minuten gaan zitten en wat drinken. Daar zat een moeder met 3 kinderen te wachten op vaderlief die bloed aan geven was. Ik ben natuurlijk daar voor de eerste keer en weet niet wat de exacte etiquette zijn. Maar volgens mij is het niet de bedoeling dat de mensen die wachten daar alles opdrinken en de enorme stapel koeken naar een minimale hoeveelheid verwerken. Sowieso...deze kinderen waren alle drie nog onder de 5 en aten p.p. een grote roze koek, een grote gangmaker en een pakje tucjes. Naja...helemaal opeten deden ze niet. Een kwart lag verkruimeld op de tafel en op de grond. Dan vermoed ik dat je je bord niet meer leeg eet. Moeder zei er niets van en stopte juist nog meer koeken in haar tas. Misschien ligt het aan mijn opvoeding, maar ik vind dat niet kunnen. Of ben ik soms gek?

PS: Ik heb wel een koelkastmagneet gekregen met mijn bloedgroep erop...voor mijn verzameling?