My weaknesses have always been food and men - in that order.

Vriendje en ik hebben op de aller ALLER romantische dag van het jaar 3 jaar verkering. Namelijk Koninginnedag...ja die laat ik even bezinken. Ik kan u vertellen iets met alcohol, Koninginnenacht en eindelijk  op elkaar af stappen. Het is vrij lastig om op de verjaardag van de overleden Koningin een romantisch onderonsje te creëren. Nee oranje is niet mijn lievelingskleur en ik houd niet zo van dronken mensenmassa´s. Met die gedachten gingen wij daarom gisteravond alvast uit eten. Nu is één van mijn hobby's (verschrikkelijk woord) koken en daarna ook het opeten ervan. Maar voor je laten koken en niet te hoeven afwassen is the best!

Aangezien ik kiezen vrij lastig vind had hij een restaurant uitgekozen en liet ik me verrassen. De keuzestress kwam ook weer omhoog bij het kijken op de kaart. Ten eerste omdat ik van de helft GEEN idee had wat het was of kon zijn. Mensen, wat is een marbré, een ceviche of een ballotine...schiet mij maar lek. Ik ga met enige regelmaat naar de 5-euro-pizza-tent en daar doen ze niet zo ingewikkeld. Ten tweede, hoe spreek je alles correct uit? Dus ik koos met mijn avontuurlijke hoofd oesters, want die had ik nog nooit gegeten en oesters kan zelfs ik zonder hakkelen uitspreken. Eigenlijk had ik ze nog nooit gegeten omdat ik ze er heel erg vies uit vind zien. Met enige spanning keek ik dus uit naar mijn voorgerecht. De serveerster kwam aanlopen, zette het bord voor me neer met 2 sausjes (wat vast een chiquere naam heeft dan sausjes) en ik staarde ze even een minuutje aan. Ik ben begonnen met de kleinste, gele meuk erover heen, aan mijn mond gezet en doorgeslikt. En boven alle verwachtingen...ik vond het niet vies. Ik vond het zelfs lekker. Nu was ik ook niet meer bang voor de rest van deze tweekleppige weekdieren en wat er nog meer zou komen. 

     
Het was allemaal zoooooo lekker, het eten en de wijn. GE-WEL-DIG! Dus als je ooit geld over hebt en je lekker en (een beetje) chique wilt eten in A'dam is dit zeker een aanrader. (En dit is restaurant Van de kaart.)

Blogtitel: Quote by Dolly Parton

A drawing is simply a line going for a walk

Ik vind het heel onbeleefd om door de les heen te praten met mijn buurman/vrouw. Helemaal als er gastdocenten zijn gekomen om over hun vak te vertellen. In plaats van praten of op mijn telefoon te pielen ga ik dan tussen mijn onleesbare krabbels over anesthesie bij kinderen, gynaecologie etc... tekeningen maken. Deze week waren een paar lessen waarbij ik dat nodig vond. (Eigenlijk ben ik altijd heel braaf in de les, ik zit vooraan en maak veel aantekeningen. Alleen was er deze week absurd veel herhaling van de lesstof en na de 4e keer uitleg over zwangerschapshypertensie was ik er wel klaar mee)

    

Anything is good if it's made of chocolate

Gisteren stond ik te dansen op het ieniemienie festival Geheime Liefde (+ gezwommen in de ballenbak, gesprongen op het piratenboot-glijbaan-springkussen en keihard vals meegezongen in Disco 2000). Het was  zooooo leuheuk, ook al houd ik niet zo van de muzieksoort die werd gedraaid. Maar om op te dansen was het wel fijn. Datzelfde geldt ook een beetje van chocolade. Eigenlijk ben ik daar niet zo extreem gek op. Alleen soms, zoals in chocolade ijs is het wel lekker. Laatst had ik een lekker pure chocolade ijs recept  gezocht, gevonden en gemaakt. Die vond ik eigenlijk een beetje te zoet en nog niet genoeg pure chocolade smaak. Vandaag heb ik dat op mijn brakke zondag opnieuw gemaakt met wat aanpassingen. Dus bij deze:

Ingrediënten
- 300 ml volle melk
- 30 g cacaopoeder (gezeefd)
- 125 g pure chocolade
- 150 ml slagroom
- eventueel basterdsuiker (tot 50 g)

Bereidingswijze
De melk en eventueel de suiker in een steelpan en breng dit aan de kook. Zodra het kookt haal je de pan van het vuur en voeg je de gezeefde cacao en de brokken pure chocolade toe. Roer net zo lang door tot alles gesmolten is en helemaal glad is. Dit laat je ongeveer 20 minuten afkoelen. Tegen het einde van die 20 minuten ga je de slagroom kloppen tot er zachte pieken ontstaan. Spatel de slagroom door het chocolademengsel tot het helemaal gemengd is. Dit zet je 4 uur in de vriezer, waarbij je om het uur het mengsel met een spatel voorzichtig doorschept. 

A question that sometimes drives me hazy: Am I or are the others crazy?

Aangezien ik met enige regelmaat bloed aan een patiënt moet geven op de OK, was ik benieuwd naar het doneren ervan. Gisteren was het dan zover. Ik mocht gaan zitten en omdat het de eerste keer was werd alles uitgebreid uitgelegd en werd mijn stoel met de benen hoger gezet. Ik ga het niet over de lichte ergernissen hebben die ik had bij de uitleg en de voorbereiding. (ALS je iets met alcohol hebt schoongemaakt...moet je daarna NIET weer met je vingers gaan voelen waar het vat zit. Dan kan je namelijk net zo goed NIET poetsen. Daarnaast was het vat zelfs zonder stuwband goed te zien. De gedachte: "geef mij die naald dan prik ik zelf wel" is in mijn hoofd voorbij gekomen. Ik doe het niet, ik doe het niet!) Binnen no time was er een half litertje bij me getapt en moest ik 10 minuten gaan zitten en wat drinken. Daar zat een moeder met 3 kinderen te wachten op vaderlief die bloed aan geven was. Ik ben natuurlijk daar voor de eerste keer en weet niet wat de exacte etiquette zijn. Maar volgens mij is het niet de bedoeling dat de mensen die wachten daar alles opdrinken en de enorme stapel koeken naar een minimale hoeveelheid verwerken. Sowieso...deze kinderen waren alle drie nog onder de 5 en aten p.p. een grote roze koek, een grote gangmaker en een pakje tucjes. Naja...helemaal opeten deden ze niet. Een kwart lag verkruimeld op de tafel en op de grond. Dan vermoed ik dat je je bord niet meer leeg eet. Moeder zei er niets van en stopte juist nog meer koeken in haar tas. Misschien ligt het aan mijn opvoeding, maar ik vind dat niet kunnen. Of ben ik soms gek?

PS: Ik heb wel een koelkastmagneet gekregen met mijn bloedgroep erop...voor mijn verzameling?